خبرگزاري دانشجويان ايران - زنجان

دريغ و درد كه شرمنده ايم،

شرمنده

كه هست فرصت آواز و

نيست خواننده

سال ۸۶ که خیلی بد دارد تمام می شود ٫ کمیته امداد که عید امسال حتی حسرت یک جفت کفش را  توی دل مددجویانش خواهد گذاشت به این بهانه که بودجه ندارد و نمی تواند عیدی آنان را پرداخت کند.

کارگران ساختمانی هم که از سال بعد بیمه نمی شوند چون کمسیون تلفیق مجلس تصویب کرد که هزینه مسکن به خاطر بحث بیمه آنان بالا می رودپس بهتر است حذف شود!

خدابیامرزد کارگری را که ۶ سال پیش سر ساختمان ما کار می کرد و یک هفته بعد از تمام شدن کارش در خانه ما٬سر ساختمان دیگری به خاطر یک اتفاق غیر منتظره٬ تیر چوبی از طبقه دوم ساختمان سقوط کرد و فرق سرش را شکافت و در دم جان سپرد.

اینها را اول گفتم و هنوز از پنج همشهری همزبان حرفی نزده ام که سال جدید را در سلولهایشان با هوای خفگان آور زندان تحویل خواهند کرد.

کاش باآغاز سال نو هوای کشور ما هم نو شود.

اما از قضا دیروز یک سرقت مسلحانه در این شهر رخ داد که مرا وادار به نوشتن کرد.خیلی وقت بود  در این زنجان خسته و کسل کننده ما هیچ اتفاقی نمی افتاد .بس که در تحریریه پشه می پراندیم حوصله مان سر رفته بود که  دیروز یکهو ۴ سارق مسلح محترم  آمدند و شهر ما را به همراه مردمش به رگبار گلوله بستند و بعد هم الفرار...

ماجرا از سرقت یک طلا فروشی آغاز شد با دو کلاش و سه کلت کمری که نمی دام از کجا به دست سارقان رسیده بود.کسی نگفت چند نفر زخمی شدند ولی ظاهرا خون ۱۵ نفر روی زمین ریخته شد.

سارقان که در شهر جولان می داند در شش نقطه مختلف توقف کردند و مردم آن منطقه و ماشین های پارک شده در محل را به رگبار بستند که یک نفر از عابران در این ماجرا کشته شد. 

 یک پلیس و سه نفر از سارقان نیز در درگیری ۱۲ ساعته میان آنان و ماموران پلیس در این جریان کشته شدند.

ببخشید که در این چند خط شما را بمباران خبری کردم ولی هنوز نگفته ام که با تمام این اوصاف زنجان دومین استان امن کشور لقب دارد. 

خلاصه  دیروز در این استان امن کشور٬ بعد از اینکه تا شب درگیر گرفتن خبرهای تکمیلی این حادثه بودیم ساعت نه و نیم شب به آژانس زنگ زدم تا خستگی ام را با تاکسی تلفنی به خانه ببرم.بس که ذهنم درگیر ماجرای تیراندازی و سرقت مسلحانه بود و با وجود اینکه تابلوی آژانس را بر روی ماشین پراید ندیدم٬ بدون توجه به آن سوار ماشین شدم.به محض بستن در ماشین و ناآشنا بودن راننده آن٬ ترس به جانم ریخت.خواستم پیاده شوم که ماشین حرکت کرد.با وجود ترس زیاد محکم بند کیفم را گرفتم و موبایل را کف دستم فشار دادم.

ماشین آژانس ٬هر خیابان را که درجهت مسیر خانه پشت سر می گذاشت خوشحال می شدم و در دلم بی جهت و با جهت٬ لعنت به تمام کسانی که می شناختم و نمی شناختم می فرستادم.

خلاصه سالم به خانه رسیدم  و هر چند کار من هم چندان بی خطر نبود ولی ترس و اضطراب ناشی از جولان دادن سارقان مسلح در شهر چنان تحت تاثیرم قرار داده بود که وقتی از ماشین پیاده شدم یک سوال برایم بی جواب بود:اگر مردم مالیات می دهند آیا حق دارند وقتی که در خیابان راه می روند امنیت داشته  و اطمینان داشته باشند که سالم به خانه می رسند یا نه؟!

به تمام آنهایی که کار رسمی شان خواندن وبلاگ است خسته نباشید می گویم که تا پایان این پست حوصله کردند و تا آخر آن را خواندند.

چه کسی فکرش را می کرد که بارش برف اینچنین کشور را فلج کند ٬ آن هم برفی که همه باریدنش را پیش بینی کرده بودند و مثل زلزله بی خبر از راه نرسید؟!

این روزها  زنجان سرمای زیر ۲۲ درجه را تجربه می کند آن هم در شرایطی که ۸۰۰۰ مسافر در راه مانده در اولین روز بحران مهمان مساجد شهر بودند و گرسنگی را همراه با یخبندان در این شهر تحمل می کردند.

سرمای بی امان این روزها در حالی کشور و شهر زنجان را محاصره کرده که دو ماه پیش مانور فرضی برای سنجش میزان آمادگی دستگاههای اجرایی در مقابله با بلایای طبیعی در استان اجرا شد و به همه آنان اگر نمره ۲۰ ندادند لااقل نمره بالایی در کارنامه شان درج کردند تا برگ اقتخار دیگری در پرونده کاری شان درج گردد.

آن روز که در مانور شرکت داشتم و دنبال برانکاردهای حمل مجروحینی می رفتم که به صورت نمادین زخمی شدگان حادثه را حمل می کردند و در میان بازماندگان پتو و کنسرو و کمپوت توزیع می نمودند ٬ تصوری از حضور در یک وضیت بحرانی واقعی نداشتم٬آن روز وفور نعمت به قدری زیاد بود که حتی به ما خبرنگاران  تعارف می کردند تا از آنها بخوریم ٬اما نمی دانم در هفته ای که پشت سر گذاشتیم این نعمتها کجا رفته بودند که در روز اول با کوپه ای از نان خشک از مسافران در راه مانده پذیرایی شد .

مسافران  بالاخره بعد از تحمل یک روز گرسنگی ٬یک وعده غذای کنسروی نصیبشان شد٬برای این ۸۰۰۰ نفر در روز اول تنها ۲۱۰ تخته پتو توزیع کردند!می توانید تصور کنید ؟ یعنی برای هر ۳۸ نفر فقط یک پتو  که چاره ای برای آنها نمی گذاشت تا از یکدیگر پتو بدزدند ٬این بود آن آمادگی که دم از آن می زدیم!

در این وضعیت  هیئت امنای یکی از مساجد از حضور مهمانان ناخوانده در آن محل چنان ناراضی بودند که با خاموش کردن چراغها و وسایل گرمایشی نارضایتی خود را اعلام کردند.

بیچاره مسافران اتوبوسی که هر ۳۶ نفرشان اهل ارمنستان بودند و به سمت تهران حرکت می کردند ولی وقوع یخندان به آنها اجازه نداد صحیح و سالم به مقصد برسند و صبح روز یکشنبه در نزدیکی زنجان  با واژگون شدن این اتوبوس چهارنفرشان  به  کام مرگ رفتند و ۱۳ نفر دیگر نیز در بیمارستان بستری شدند. جالب اینکه وقتی همکارم عکسهای این تصادف مرگبار را نشانم داد  با فرمانده پلیس راه استان تماس گرفتم  تا از او آمار سایر تصادفات جاده ای رابپرسم ولی او در کمال تعجب اعلام کرد خوشبختانه تصادف خسارتی جدی نداشتیم !!!!

باقی مسافران آن اتوبوس هر کدام آواره و سرگردان دنبال وسیله نقلیه ای بودند تا به تهران برسند و دفتر روزنامه ما شده بود مکانی  برای کمک به این قربانیان جاده و یخبندان تا برای رضای خدا هم که شده در کشوری غریب٬ بلیط قطار برایشان پیدا کنیم آن هم در شرایطی که هیچ قطاری جای خالی نداشت و مسافر اضافه بر ظرفیت هم به اندازه کافی سوار کرده بود .

امروز هم هواشناسی اعلام کرده که توده هوای برف زای دیگری در هفته آینده کشور را در بر خواهد گرفت این یعنی آغاز بحرانی دیگر که باید بدون تعارف بگویم یعنی یک هفته دیگر با این امکانات ناقص و پتوی کم و یخندان باید سر مردم را مشغول کنیم.

راستی یک سوال:

در زمان ساخت اتوبان زنجان ـ قزوین(که این روزها بسته شدنش به دلیل بارش برف و کولاک شدید در آن٬ مسافران زیادی را در این جاده متوقف کرده )چه کسی مسئولیت مکان یابی آن را بر عهده داشته که فراموش کرده  جهت وزش باد غالب و برفگیر بودن منطقه را در محاسباتش دخیل کند؟ این سوال را همین طوری پرسیدم و به تریج قبای هیچ مدیری برنخورد که نمی خواهم خدای نکرده انتقادی نست به خدمات صادقانه آنها بکنم!

شاید گوشهای من اشتباهی شنیده اند که مکان یابی این اتوبان از همان ابتدا اشتباه بوده !

۱-برای سردی زمستان سلاحی ندارم جز "اندیشه گرما" که می تواند تمام لرزش تنم را تسلی دهد برای اینکه این سه ماه سرد را پشت سر بگذارم و رو سیاهی را بگذارم برای زغال و همه آنهایی که زغال گونه می زیند.

۲-از امروز به بعد برفی اگر ببارد کسی حق ندارد از سرما بنالد ٬فصل فصل سرما و سوزان است هر کس شکایتی داشت برود بنشیند کنار بخاری و از خانه بیرون نیاید ٬خانه سرما هم فصل زمستان است پس خانه او را غصب نکنید .آنهایی هم که فکر می کنند زمستان غاصب است می توانند برای اثبات ادعای خود به جنگ با سیاهی بروند البته در این مورد "سپیدی"!

۳-ذهن "به سانسور عادت کرده من"پیش از این پست ٬چند مطلب نوشته بود که خودش به خودش مجوز انتشار نداد  ٬عجب ذهن سرکش و غیر قابل تحملی دارم من!نشان به آن نشان که برای حلالیت طلبی جناب احمدی نژاد از مردم در سفر به مکه هم چند ورق کاغذ سیاه کرده بودم ولی وقتی خواستم آن را در وبلاگم بگذارم کاغذ از وسط به دو نیمه شد٬قیچی سانسور من این روزها خیلی برنده شده ٬مگه نه؟!

(این را برای کسانی گفتم که در این مدت لطف داشتند و از بی مطلبی من در وبلاگ شاکی بودند٬راستش را بخواهید خودم هم از دست خودم شاکی ام اما به که شکایت ببرم؟!!!)

۴-از این به بعد هم قرار نیست پا را از خطوط قرمز فراتر بگذارم ٬کمی به من حق بدهید اگر پایم روی خط رفت و سوختم چه کنم؟لابد از دور مسابقات حذف می شوم ٬نه...

تو رو خدا من را حذف نکنید!!

یک روز تعطیل که هم باید آرامش روحی داشته باشیم از تلویزیون تبلیغ خشونت می کنند.به خدا  زندگی در همین محیط به اندازه کافی استرس زا هست که لزومی نداشته باشد آقایان بالادستی برای ترساندنمان هزار جور حقه و نیرنگ بزنند و چاقو کشان و قداره داران را از توی جعبه جادو نشان دهند و بگویند:بینید بین چه ارازل و اوباشی زندگی می کنید!اگر تا کنون زنده اید از صدقه سری ماست.ماییم که امنیت را باید برقرار کنیم .

آخرین شب تعطیلی که پشت سر گذاشتیم برایم خیلی رعب آور بود. رسانه ملی چنیدن بار تبلیغ کرد که می خواهد فیلمی از عوامل ترور قاضی مقدس ، سارقان مسلح بانک ، ارازل و اوباش و مواد فروشان و چاقو کشان  هزار جور کوفت و زهر مار دیگر نشان دهند و البته در کنارشان نتیجه تمام این اعمال که به پای چوبه دار می رسد هم از نقاط عطف این فیلم بود.

بارها زیر نویس کردند که دیدن این فیلم برای کودکان زیر ۱۳ سال بدون حضور والدین توصیه نمی شود و مدام به  صحنه های خون بازی عوامل دستگیر شده گریزی می زدند.

چیزی که در این میان هنوز برایم جای سوال دارد این است که تمام بازیگران آن نمایش ،تیر ماه گذشته اعدام شدند و تقریبا همه روزنامه ها و نشریات جزئیات آن را منعکس کردند حالا دلیل اینکه دوباره آرامش پس از توفان را به هم می زنند چیست؟

چرا اصرار دارند جلوه های خشونت و ترس در جامعه همچنان پررنگ باشد.می خواهند با این کارشان چه چیز را ثابت کنند؛اقتدار نیروی انتظامی را؟ اقتدار آنان که بارها ثابت شده ، زمانی که به بهانه طرح ارتقاء امنیت اجتماعی سر و صورت زنان و فرزندان این سرزمین را خونین کردند.

یا اصلا نه ، همین ۴۰ روز پیش که خانم پزشکی را به ستاد امر به معروف همدان بردند و تا رسیدن پدر و مادرش  او تبدیل به یک جنازه شد ، به همین راحتی!

دیگر بس نیست؟ به کدامین گناه نکرده باید تمام این فجایع را ببینیم و  برای اقتدار نیروهای حافظ امنیتمان دعا کنیم!!!